Tarixi dövr filmlərini çooooox sevirem Amadeus da o janrda izləyim ən təsirli filmlərdən biri oldu.Ssenari ,atmosfer,kostyumlar musiqilər sadəcə möhtəşəmmm idi.Ssenari saray bəstəkarı olan Antonio Salierinin baxış bucağından çəkilib.Salieri Mozartın dahiliyinə heyran olsa da ona qarşı dərin qısqanclıq və kin hissləri bəsləyirdi. Bu hisslər onu içdən-içə məhv edir və Mozarta qarşı müxtəlif manipulyasiyalar etməyə başlamışdı.Əsas məqam isə Mozartın Salierini özünə yaxın dost hesab etməsi idi. Halbuki Salieri onun uğurunu və istedadını qəbul etməkdə çətinlik çəkirdi. Salieri uğursuz insan deyildi o dövrünün uğurlu bəstəkarlarından biri idi. Sadəcə Mozartın ondan qat-qat istedadlı olmasını ilahi ədalətsizlik kimi görürdü. Ona görə Mozart kimi uşaqsı və məsuliyyətsiz bir insan belə böyük bir dahiliyə layiq deyildi.Film qısqanclığın insanı necə məhv edə biləcəyini göstərir. Filmin sonunda Salieri mənə elə bil şeytanın baxış bucağından danışan bir personajı xatırlatdı. O, Mozartı birbaşa məhv etməyə çalışmaqdan çox sanki onun enerjisini ruhunu və yaşamaq həvəsini yavaş-yavaş sorurdu. Salieri inanırdı ki, özü heç vaxt Mozartın kölgəsindən çıxa bilməyəcək və buna görə də uğur qazanmasının yeganə yolu Mozartın səhnədən silinməsi idi. Onun qısqanclığı artıq rəqabət hissi deyil, obsesiyaya çevrilmişdi və nəticədə həm Mozartı həm də özünü məhv etdi.

Filmin özündən çox atmosfer daha qorxulu idi . qorxu səhnələrindən çox atmosferin yaratdığl gərginlik narahatedicidir.Mənə biraz "the shining" və "the others"filmini xatırlatdı.Düşündüm ki bu olan hadisələrin arxasında April'in daha böyük rolu olacaq amma gözlədiyim kimi olmadi.Ümumilikdə maraqlı film idi.

2fərqli xarakterlərin aralarında ciddi yaş fərqi olmasina baxmayaraq birlikdə həm yetkinliyi həm uşaqlığı yaşamaları və o hissləri bir birilərinə saf sevgi kimi göstərmələri filmin ən təsirli hissələrindən idi.filmin sonunda qovuşacaqlarını düşünürdüm alınmaması məni biraz üzdü.Həm də film sadəcə sevgi hekayəsi deyil, 2yaralı insanin bir birinı verdiyi qayğı,dəyişim bir birlərinin yaxşı tərəfin ortaya çıxması kimi göstərilib.Aralarındakı münasibət sadəcə romantika yox, güvən bağlılıq və insanın içindəki yaxşı tərəfin ortaya çıxması kimi idi.Sonu kədərli olsa da filmin təsirini daha da artırır.Personajlar yaxşı yazılmışdı və hissləri real gəldi.Məncə filmin davamı çəkilməlidi idi🥲.

yene bir kubrick eseri

Film sadəcə dahi olub öz istedadının fərqində olmayan oğlan haqqında deyil daha cox insanın keçmişi,qorxuları və insanlara niyə bağlanmaqdan çəkindiyi haqqındadır.Will çox ağıllı olsa da insanları özündən uzaqlaşdırır,yaxın münasibətlərdən qaçır.Bu hissəsi mənə çox realist gəldi çünki bəzən insanlar incinməkdən çəkindikləri üçün hisslərini gizlədirlər.Açığı bəzi tərəflərdə də özümü onda gördüm.Filmin ən sevdiyim hissəsi will'in psixoloqla olan dioloqlari idi.Məncə filmin verdiyi əsas idea odur ki insanin gələcəyini keçmişdə yaşananlar müəyyən etməməlidir, insanin irəliləməsi üçün onu anlayan birinin olması çox şeyi dəyişə bilər.Bəzi səhnələrdən sonra da özüm haqqında fikirləşdim.

baxdığım ən sıxıcı film ola bilər