Necə acı bir tale,bir ömür Daha birinin yaratdığı sarsıntı ötüşməmiş digər itkinin şilləsi bütün çəkdiyi əzabların üzərinə vişnədir sanki.İnsan necə hələ də davam etməyə güc tapar özündə?Çox ağır bir hekayədir. PS:Kitaba maraq Nigar Köçərli sayəsində oldu,əslində iyun ayından əldə etmiş olsam da,heç cürə tam başlaya bilmədim.Daha sonra qatar ilə səfər edəndə yarıyacan fasiləsiz oxudum.Qalan yarısını isə təyyarə ilə səfərimdə bitirdim.

Azərbaycanda çəkilən ən keyfiyyətli layihələrdən top 3lüyə girər zənnimcə

Menim Azerbaycan musiqilerini oz isteyimle dinlemeyimin banisi Miri Yusif olub.Onun kecmis ifalari meni her zaman orta mekteb illerime aparir.Ancaq bugunecen konsertinde istirak etme fursetim olmamisdi.Daha evvel gelmediyim ucun teessuf etdim sadece.Sehne enerjisi,dinleyicisi ile olan bagi,semimiyyeti,cosgusu neye desez deyer.Bugunecen en cox eylendiyim konsertlerden biri ola biler(baxmayaraq ki,en cox agladigimdir hemcinin)

O qədər zövq aldım ki,səhnə quruluşu,aktyor heyəti. Ən çox təəccübləndiyim aktyor heyətinin gənclərdən,ən əsası da bu qədər istedadlı gənclərdən ibarət olmasıdır.Zənnimcə xanəndə idilər. Belə gözəl hekayənin Azərbaycan mədəniyyətinə aid olması və bu qədər göz oxşayan səhnələşdirilməsi məni çox fərəhləndirir.

this was the funniest and most entertaining of all the series

I guess sometimes you gotta forgive and move on

Everyone knows about my endless love for the Twilight saga, but New Moon hits me differently. It didn’t just tell a story-it consumed me. The aching loneliness, the yearning, the heartbreak; I felt every page. It truly dragged me through its universe, leaving me emotionally wrecked and unable to think about anything else long after I finished reading.

Tünü haterlarını heç zaman anlamayacam

the melody is so familiar in a way i can’t fully express

I love how Lara’s voice is magical.

Kitabı hələ tamamlamadığım üçün əsər haqqında obyektiv fikir bildirə bilməyəcəm,amma tamaşa şedevr idi🔥Səhnə quruluşu,soundtrack seçimləri mat qaldım,çox bəyəndim.O qədər gözəl şəkildə hekayə danışıldı ki,kaş hər tamaşa belə kreativ və axıcı olsa.

Əfsanə şou nəhayət və çox təəssüf ki, başa çatdı! Ümumiyyətlə, Azərbaycanda bir tabu var: “Bizimkilər görən iş nə olasıdır ki?” Bu layihə həmin stereotipləri darmadağın etdi. 🔥 Bu 10 həftə ərzində hər bir iştirakçının ifasından tutmuş səhnəsinə, geyiminə, xoreoqrafiyasına, mahnı seçiminə, aranjmanına və ən əsası personaj seçiminə qədər hər detalın necə peşəkarlıqla hazırlandığının şahidi olduq. Hər maska açıldıqca mən daha da mat qalırdım. O qədər gözlənilməz personajlardan, onlarla tamamilə əlaqəsiz görünən şəxslər çıxdı ki, inanmaq olmurdu. Düşünürdüm ki, axı bu səsin sahibi necə bu insan ola bilər? Başlayım mənim favoritlərimdən — Pələng, Pişik və Qıratdan. Finala layiq hesab etdiyim iştirakçılardan biri məhz Pişik idi. Şölə xanımdansa daha çox Aysel Teymurzadə və Samirə Əliməryəm ehtimalları üzərində dayanırdım. Pələng isə bir-iki ifadan sonra kimliyini artıq bəlli etmişdi. Qırat isə finala qədər içərisində Çingiz Mustafayevin olduğuna əmin olduğum personaj idi. Finalda isə İlkin Dövlətovun zil səsini tanımamaq qeyri-mümkün idi. Məncə, münsiflər heyətinin dəyişilmə vaxtı çoxdan çatıb, hətta gecikib. Xalq yekdilliklə Nigar Camalı o kürsüdə görmək istəmir. Çünki onun biməzə zarafatları, məntiqsiz təxminləri və mənasız söhbətləri həm öz imicinə zərər vurur, həm də şounun səviyyəsini aşağı salır. Kamiləni isə müəyyən mənada intellektual səviyyəsi, düzgün nitqi və səhnə enerjisi vəziyyətdən çıxarır. Coşqun isə, təəssüf ki, Nigar kimi bu şounun məntiqini tam dərk edə bilmir. Hesab edirəm ki, şou-biznesə hakim olan, səhnə işığına sahib və sərrast nitq qabiliyyəti olan məşhurlarımız arasında həmin kürsüdə əyləşməyə daha layiq şəxslər kifayət qədərdir.Sevimli sənətçilərim Faiq Ağayev və Murad Arifin peşəkarlığı və zəkasına isə söz ola bilməz! Bu cür səviyyəli və zövqlü verilişlərə televiziyamızın çox ehtiyacı var. İstedadlı sənətçilərimizi fərqli tərəflərdən həm bizə, həm də onların özlərinə tanıdan İTV komandasına təşəkkürlər!

I’ve forgotten to log this masterpiece when I first watched it, but I think it was around this time. This movie completely changed my perspective on rom-coms. I mean, if Robert Downey Jr. is in it, is there any way it could actually be bad? Between the impulsive decisions, charming unpredictability, the movie creates an almost dreamlike experience that perfectly matches the beauty of Italy.For these reasons this movie has a very special place in my heart.

I love the vibe of this movie!You get to feel mixed up emotions at the same time.I felt mostly sentimental but in a good way.It made me miss the things that I haven’t had yet. Each song fitted so perfectly to the situations. Sam was my fave too;)

Turkler drami bir basqa oturur de cox beyendim,nece aci bir heyat.Ne heckimi gunahlandira bilirsen,ne de haqq vere.Xosbextliyini ozu heyatdan qopararaq almisken,heyat esas xosbextliyini elinden qopardi.Kas bacilarin yeniden bir araya gelmesi bu qeder gecikmezdi.

idk why but I hate Ted,I can’t help with it.Barney&Robin would have been end game.Marshall forever>>>